کنونیکال چه مسئله‌ای را حل می‌کند؟
تگ کنونیکال یا canonical به موتور جست‌وجو نسخه ترجیحی یک محتوا را معرفی می‌کند. یک مقاله ممکن است با نشانی اصلی و پارامتر پیگیری قابل دسترس باشد. اگر محتوای اصلی یکسان است، canonical می‌تواند نشانی تمیز را به‌عنوان نسخه ترجیحی معرفی کند.
این تگ دستور قطعی نیست؛ گوگل سیگنال‌های دیگر را هم بررسی می‌کند. مقصد باید با محتوای صفحه تناسب داشته باشد و قابل دسترس باشد. تنظیم خودکار همه صفحات روی صفحه اول سایت، کاربرد درست کنونیکال نیست.
چه زمانی canonical و چه زمانی ریدایرکت؟
اگر یک نشانی برای همیشه جابه‌جا شده و کاربر هم باید به مقصد جدید برود، ریدایرکت دائمی می‌تواند مناسب باشد. اگر لازم است چند نشانی همچنان باز شوند اما یک نسخه برای جست‌وجو ترجیح دارد، کنونیکال قابل بررسی است. انتخاب به رفتار مورد نیاز صفحه بستگی دارد.
برای مثال، نسخه قدیمی یک مقاله ادغام‌شده ممکن است به مقاله کامل منتقل شود. اما پارامتر کمپین روی همان صفحه می‌تواند بدون انتقال کاربر، canonical به نشانی اصلی داشته باشد. پیش از تغییر، پیوندهای ورودی و نیاز گزارش‌گیری را بررسی کنید.
canonical با noindex یکسان نیست
noindex درخواست می‌کند صفحه در نتایج نمایش داده نشود؛ canonical نسخه ترجیحی محتوای مشابه را پیشنهاد می‌کند. این دو را بدون هدف روشن کنار هم نگذارید. مسدودکردن خزش هم با حذف از ایندکس یکی نیست و می‌تواند مانع دیدن دستورهای صفحه شود.
برای صفحات فیلتر فروشگاه یک پاسخ ثابت وجود ندارد. بعضی ترکیب‌ها ارزش مستقل و محتوای مفید دارند و بعضی فقط فهرست‌های بسیار مشابه می‌سازند. تصمیم باید بر اساس ساختار کالا، نیاز کاربر و شواهد خزش گرفته شود، نه با یک قانون سراسری بدون بررسی.
صفحات شهر و محله چه canonical داشته باشند؟
اگر صفحه شهر محتوای مستقل، کاربرد مشخص و اطلاعات مفید برای مخاطب همان خدمت دارد، معمولاً نشانی اصلی خودش را معرفی می‌کند. اگر صفحه‌ها فقط با تعویض نام شهر ساخته شده‌اند، مشکل محتوایی با گذاشتن تگ حل نمی‌شود؛ ارزش و ضرورت صفحه باید دوباره بررسی شود.
در نسخه‌های زبانی هم صرف تغییر زبان، دلیل ارجاع همه نسخه‌ها به فارسی نیست. ساختار زبان‌ها و ارتباط آن‌ها باید درست طراحی شود. canonical را برای پنهان‌کردن تفاوت واقعی صفحه‌ها به کار نبرید.
چک‌لیست بررسی کنونیکال
در HTML نهایی نشانی canonical را بررسی کنید: دامنه درست، HTTPS، مسیر معتبر و مقصد دارای پاسخ مناسب باشد. نسخه توسعه localhost نباید در سایت تولید بماند. پیوند داخلی، sitemap و ریدایرکت‌ها بهتر است با نسخه ترجیحی سازگار باشند.
در Search Console می‌توان canonical اعلام‌شده و انتخاب‌شده توسط گوگل را در ابزار بررسی URL دید. تفاوت آن‌ها را با وضعیت واقعی صفحه تحلیل کنید. صرف وجود تگ به معنی انتخاب قطعی آن توسط گوگل نیست.
- هر صفحه مهم فقط یک نسخه ترجیحی روشن داشته باشد.
- مقصد شکسته، خصوصی یا نامرتبط نباشد.
- نشانی نقشه سایت با canonical سازگار باشد.
- پس از تغییر قالب یا دامنه، چند URL نماینده را دوباره بررسی کنید.
دیدگاه‌ها
۰ دیدگاه تأییدشدههنوز دیدگاه تأییدشدهای ثبت نشده است. آغازگر گفتگو باشید.